W ubezpieczeniu D&O nie tylko suma ubezpieczenia czy katalog osób objętych ochroną mają znaczenie. Równie istotne są trigger claims made, data wsteczna oraz dodatkowy okres zgłaszania roszczeń. To właśnie te elementy mogą przesądzić o tym, czy konkretne roszczenie wobec menedżera będzie objęte ochroną ubezpieczeniową.
Jeśli jako członek zarządu, menedżer lub inna osoba pełniąca funkcję kierowniczą chcesz zweryfikować rzeczywisty zakres swojej polisy D&O, warto przyjrzeć się przede wszystkim kilku kluczowym kwestiom.
Trigger claims made może brzmieć technicznie, ale mechanizm stojący za tym pojęciem ma bardzo praktyczne znaczenie.
Ubezpieczenie D&O, podobnie jak wiele innych ubezpieczeń odpowiedzialności, najczęściej opiera się właśnie na triggerze claims made, a nie np. na triggerze act committed.
W praktyce oznacza to co do zasady objęcie ochroną roszczeń zgłoszonych po raz pierwszy w okresie ubezpieczenia, oczywiście przy spełnieniu pozostałych warunków przewidzianych w polisie i OWU.
Dlatego przy analizie ochrony D&O nie wystarczy ustalić, kiedy doszło do działania lub zaniechania menedżera. Trzeba również sprawdzić, kiedy roszczenie zostało zgłoszone oraz jakie zasady dotyczące zgłaszania roszczeń przewiduje konkretna umowa ubezpieczenia.
Kolejnym istotnym elementem jest data wsteczna, jako data retroaktywna.
To swego rodzaju punkt odniesienia, od którego ubezpieczyciel obejmuje ochroną zdarzenia mogące prowadzić do roszczeń zgłoszonych po raz pierwszy w okresie ubezpieczenia, zgodnie z warunkami konkretnej polisy.
Data wsteczna może więc mieć istotny wpływ na rzeczywisty zakres ochrony ubezpieczeniowej członków zarządu i menedżerów. Sam fakt posiadania aktualnej polisy D&O nie powinien być zatem końcem analizy. Znaczenie mają również postanowienia dotyczące zdarzeń z przeszłości.
Równie istotnym elementem polisy jest również dodatkowy okres zgłaszania roszczeń. Jest to okres po wygaśnięciu ochrony, w którym nadal mogą być zgłaszane określone roszczenia związane z wcześniejszymi działaniami lub decyzjami menedżerskimi, na zasadach przewidzianych w polisie.
W praktyce możemy spotkać różne długości takiego okresu, np. 36 miesięcy. Nie należy jednak patrzeć wyłącznie na liczbę miesięcy. Kluczowe są warunki, na jakich dodatkowy okres zgłaszania roszczeń znajduje zastosowanie.
W zakresie dodatkowego okresu zgłaszania roszczeń znaczenie ma moment zaprzestania pełnienia funkcji menedżerskich mieszczących się w ramach definicji osoby ubezpieczonej.
Zupełnie innym, równie ważnym elementem związanym z okresem ochrony, do wnikliwej analizy jest transakcja. Czy miała ona datę w okresie ubezpieczenia, jak wpłynęła na potwierdzenie ochrony oraz czy można do transakcji przygotować dodatek „run off” to są elementy wymagające odpowiedniego przygotowania.
To szczególnie istotne, ponieważ roszczenie wobec menedżera może pojawić się dopiero po pewnym czasie od podjęcia decyzji, której dotyczy.
Trigger odpowiedzialności, data wsteczna, dodatkowy okres zgłaszania roszczeń mogą mieć zasadnicze znaczenie dla odpowiedzi na najważniejsze pytanie: czy w konkretnym przypadku menedżer rzeczywiście może skorzystać z ochrony D&O?
Dlatego ubezpieczenie odpowiedzialności członków zarządu D&O jest specjalistycznym produktem wymagającym dokładnej analizy potrzeb, właściwego ukształtowania programu ubezpieczeniowego oraz otwartej rozmowy brokera z menedżerami.
Nie chodzi wyłącznie o to, aby spółka „miała polisę D&O”. Chodzi o to, aby zakres i okres ochrony odpowiadały rzeczywistym ryzykom związanym z działalnością członków zarządu i innych osób objętych ubezpieczeniem.
W przypadku D&O szczególnie dobrze sprawdza się więc powiedzenie, że „bliższa ciału koszula”. Warto wiedzieć nie tylko, że polisa istnieje, ale przede wszystkim kiedy, kogo i na jakich zasadach rzeczywiście chroni.
